بازی فعالیتی است که با میل و اختیار فرد به‌وجود می‌آید و با هدف سرگرمی و تفریح و معمولاً و به‌طور هنجاری در اوقات فراغت انجام می‌شود. کارکرد بازی‌ها، تفریح و شادابی است. در این دوره، از بازی به عنوان یک صنعت شغلی هم استفاده‌ می‌شود.در تعریف علمی، بازی فعالیتی مخصوص کودکان نیست؛ حتی بازی هایی برای سرگرمی افراد بزرگسال نیز طراحی شده است. هر فعالیت اختیاری که بر اساس ایجاد لذت و خوشایندی باشد و کم یا زیاد دارای قواعد باشد، بازی محسوب می‌شود. بازی‌ها غالباً اشکال شناخته‌شده‌ای دارند و در فرهنگ و اقلیم هر قوم می‌توان آن‌ها را سراغ گرفت؛ بنابراین بازی‌ها دارای زمینه‌های اجتماعی، اقلیمی و خرده فرهنگی هستند. بازی‌ها عمدتاً توسط وسایلی انجام می‌شوند که بیشتر برای کودکان اسباب‌بازی نامیده‌ می‌شوند اما وسایلی مثل ورزش-بازی چوگان نیز به نوعی اسبابِ بازی هستند. امروزه بازی‌ها به شکل بازی‌های رایانه‌ای می‌باشند و بازی‌های سنتی تقریباً مانند گذشته نیستند.

یک بازی شامل مجموعه‌ای از بازیکنان، مجموعه‌ای از حرکت‌ها یا راه‌بردها و نتیجهٔ مشخصی برای هر ترکیب از راهبردها می‌باشد. پیروزی در هر بازی تنها تابع یاریِ شانس نیست؛ بلکه اصول و قوانینِ ویژهٔ خود را دارد و هر بازیکن در طی بازی سعی می‌کند با به‌کارگیری آن اصول، خود را به بُرد نزدیک کند.

با توجه به تعریف جین مک گانیگال از بازی، هر بازی دارای چهار مؤلفه اصلی شامل هدف، قوانین، سیستم بازخورد و حضور داوطلبانه بازیکنان است.